Studencki Zespół Pieśni i Tańca Politechniki Rzeszowskiej

Gorlickie

Folklor taneczny okolic Jasła i Gorlic odbiega w charakterze ruchu od tańców pozostałych czterech opisanych podregionów. Prawie połowa tańców tańczona jest w metrum trójdzielnym, a pozostałe tańce o metrum dwudzielnym też są tańczone w umiarkowanym tempie, z mniejszym rozmachem.

Na tym terenie istnieje kilka dawnych tańców, tańczonych krążeniem w miejscu, wykonanym na całej stopie, bardzo drygliwie. Są to tańce strząska, kulawy, drąg, drobny. Krok taneczny polki lub kroki dreptane przeplatane są krokami akcentowanymi oraz przyklękami. Przyklęki są charakterystycznym elementem i w swoistej formie występują w tańcu kulawy i w furtoku.

Następnym, odrębnym elementem ruchu jest w tańcu parami przekładanie złączonych dłońmi rąk tancerza i tancerki w ujęciu zamkniętym w jednym takcie z biodra tancerza na biodro tancerki, w drugim takcie odwrotnie z biodra tancerki na biodro tancerza. Tańczący stosują ten element ruchu w polce suwiec, w tańcu drąg, w polce uciekanej, w polce mazurce.

Następną cechą wirowych tańców jest uginanie nóg na “raz” każdego taktu w obrotach, wykonywanych w prawo w polce mazurce, w polce uciekanej i w polce
suwiec
.

Ciekawym tańcem jest polka do boku. Kroki taneczne przypominają czardasza węgierskiego. Tańcem zbiorowym jest polka mazurka. Podstawowy krok tego tańca oscyluje między krokiem mazura a krokiem polki. Jak podają starzy informatorzy z Łużnej, jest to taniec bardzo dawny, który prowadzony był na zabawach przez przodownika.

Drugim tańcem zbiorowym jest taniec zachodni,odpowiednik okółki z okolic Krosna. Taniec ten tańczą sami mężczyźni, popisując się i wypatrując sobie tancerki. W czasie tańca śpiewają, gestykulują rękami, przytupują, chodzą po kole, kończą krążeniem po dwóch w ujęciu pod rękę.

Pogórzanie często tańczą powszechnie w tym regionie znane tańce: sztajerka, polkę w lewo, walczyka, trampolkę, chodzonego, polkę bez nogę, a oberek jest tu tańczony bardziej skocznie, choć z mniejszym rozmachem niż na terenach lasowiackich, czy rzeszowskich; stosują przy tym przeważnie ujęcie rąk okrągłe.